BPMN مجموعه ای از علائم و استاندارد ها برای مدل سازی فرآیند های کسب و کار میباشد و میتواند با کمک ابزار هایی مانند BPMS به منظور تحلیل و شبیه سازی فرآیند های سازمان بکار گرفته شود. BPMN نسبت به روش های سنتی مدل سازی فرآیند، برتری هایی واضحی دارد که به راحتی برای طراحان فرآیند و توسعه دهندگان در سطوح فنی مختلف ، قابل تشخیص است. با این حال BPMN به عنوان یک استاندارد، برای استفاده در طیف گسترده ای از ابزارها و برنامه های کاربردی یک روش و متدولوژی مشخص ارائه نمی دهد و یا حتی بهترین تکنیک برای چگونگی استفاده موثر از نمادها برای هرگونه مدل سازی خاص را مشخص نمی نماید.

به منظور پر کردن این شکاف ، شرکت  BPMessentials متدولوژی یا روشی برای چگونگی استفاده از این نمادها را به گونه ای سازگار با فلسفه BPM ارائه می دهد، که فرآیند های کسب و کار را به عنوان واحدهای بهم پیوسته قابل درک می کند. تمرکز این مطلب بر روی چگونگی مدل سازی از بالا به پایین است که در سه سطح مجزا شامل دید کلی از جریان کار، اضافه نمودن جزئیات و زیر فرآیند ها در صورت نیاز و سپس ترجمه این افکار به نماد، بیان می شود.

سطح اول مدل سازی توصیفی ( Descriptive Modeling ) :
مدل سازی توصیفی، یک نوع مدل سازی سطح بالا است که اکثر مشاوران BPM در مورد آن صحبت می کنند. گاهی اوقات قوانین BPMN در آن نادیده گرفته می شود اما برای برقراری ارتباط با سازمان و مشخص نمودن اهداف و جریان کار، بسیار مفید است. مدل سازی سطح اول نیاز به درک درستی از مفاهیم اصلی مانند وظایف، زیر فرآیندها، جریان ، توالی و مسیر (Task,Subprocces,sequence flow,pools and lane) دارد اما پیچیدگی ها و جزئیات هر یک از این بخش ها، مورد توجه و بررسی قرار نمی گیرد ، به طور مثال ما می دانیم که وظیفه ۱ با وظیفه ۲ در ارتباط است و وظیفه ۲ نتیجه درخواست وظیفه ۱ را بررسی و نتیجه را اعمال می کند اما اینکه چه مواردی باید به صورت انسانی و یا حتی سیستمی بررسی شوند مورد بررسی قرار نمی گیرند و به این شیوه یک دید کلی از جریان کار ارائه می شود.

سطح دوم مدل سازی تحلیلی ( Analytical Modeling) :
مدل سازی تحلیلی به عنوان سطح دوم از مدل سازی فرآیند دقیق تر و جزئی تر است و در واقع سطح اول را تکمیل می کند.در این سطح ، ما مسیر و استثنائات را بررسی می کنی. در واقع در مدل سازی سطح دو به درک درستی از انواع مختلف تصمیم ها ، قوانین ، رویداد ها و الگوهای پردازش می‌رسیم و نکنه مهم دیگر این است بر خلاف سطح اول این بار پیروی از قوانین BPMN اجباری است. خروجی این سطح باید به صورت موثری کسب و کار مورد بررسی را به همراه تمامی جزئیات به نمایش بگذارد. در نهایت به کمک خروجی این سطح و شبیه سازی و یا روش های دیگر اقدام به تجزیه و تحلیل فرآیند می نماییم.

سطح سوم مدل سازی اجرایی ( Executable Modeling) :
مدل سازی اجرایی در واقع بخشی از فرآیند پیاده سازی است؛ خروجی این سطح تا حد زیادی وابسته به ابزاری است که جهت پیاده سازی و اجرایی نمودن BPMN از آن استفاده می نماییم .بسیاری از ابزارهای BPMS مواردی مانند درگاه های ارتباطی (gate way) و یا انواع مختلف رویداد ها را پشتیبانی نمی کنند و ممکن است روش های خاص خود را پیشنهادکنند و همچنین بسیاری از ابزارهای موجود تنظیمات و جزئیات BPMN را نادیده گرفته و به جای آن جزئیات پیاده سازی معادلی را پیشنهاد می دهند . به این ترتیب نمودار های سطح ۳ همان نمودار های سطح ۲ هستند که وابسته به ابزار مورد استفاده ، معادل سازی شده اند . دلیل اصلی اینکه ما در سطح ۲ ابتدا استاندارد های BPMN را انجام می دهیم و سپس آن را وابسته به ابزار خصوصی سازی می نماییم این است که استاندارد های مدل سازی BPMN از سوی اکثر سازمان ها قابل فهم است اما استاندارد های خاص ابزار ما می تواند برای سازمان نا مفهوم باشد و یا اشتباهاتی را ایجاد نماید. پیشنهاد میشود برای درک بهتر این موضوع برای افرادی که آشنایت خوبی به مدل سازی فرآیند های سازمان ندارند ، مطالعه پایه ای معنا و مفهوم فرآیند های سازمان و روند مدل سازی را در دستور کار خود قرار دهند.

منبع: brsilver.com
مرجع: کالج صنایعشو / ویراستار : محمد امین کردفروشانی
توجه: کپی از مطالب و فایل ها تنها با مطالعه و رعایت  قانون کپی رایت پایگاه و پیگیری حقوق مولف مجاز است و با تخطی کننده قانون برخورد خواهد شد.